محبت امیرالمؤمنین علی(ع) شرط عبور از پل صراط است

حجت ‌الاسلام و المسلمین سید رحیم توکل عضو خبرگان رهبری در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاری حوزه در ساری، با اشاره به مراحل مختلف سیر انسان از دنیا تا آخرت، اظهار داشت: عالم دنیا عالم حقیر است، عالم برزخ عالم عظیمه و عالم قیامت عالم اعظمه است و به همین دلیل چون ظرف دنیا ظرف حقیر است، لذات و عقبات آن نیز حقیر است، اما چون برزخ ظرف عظیمه است، لذات و عقاب آن نیز عظیم است و در قیامت که ظرف اعظمه است، لذت‌ها و عقاب‌ها به تبع آن اعظم خواهند بود.

استاد حوزه علمیه افزود: همه ما که در دنیا هستیم، وقتی مرگ بر ما عارض شود وارد عالم برزخ می‌شویم، روح در عالم برزخ می‌ماند و تا زمانی که در دنیا انسانی باقی است، ارواح مردگان نیز در برزخ باقی خواهند بود، زمانی که در دنیا به همه مرگ عارض شود و آخرین نفر که امام زمان (عج) است از دار دنیا برود، ارواح از عالم برزخ وارد عالم قیامت می‌شوند تا اهل ایمان به برکات اعمال خود برسند و اهل گناه به نکبت اعمال بد خود.

نماینده استان مازندران در مجلس خبرگان رهبری، با بیان اینکه صحنه قیامت صحنه ساده‌ای نیست، ادامه داد: در روایات داریم وقتی تمام خلق در صحنه قیامت جمع می‌شوند، به فرمان حق تعالی جهنم را می‌آورند و درپوش آن را برمی‌دارند تا شعله‌ها از درون جهنم به صحنه محشر بیاید. در کتاب «سفینه البحار» آمده که وقتی شعله‌ها بالای سر می‌آیند، ناله و استغاثه همه از دم می‌آید که خداوندا از این آتش به ما امان عنایت فرما، در اطراف صحنه قیامت نیز ملائکه‌ای مستقر هستند که در سوره تحریم به آن‌ها اشاره شده است، ملائکه‌ای که شدید و سخت‌گیر هستند و در انتظار فرمان خدا هستند تا گنهکاران را بازداشت کنند.

استاد حوزه علمیه اظهار کرد: در آن روز، افراد از پدر، مادر، همسر و فرزندان خود فرار می‌کنند تا از آن مهلکه جان خود را به سلامت به در ببرند. تمام این سختی‌ها متعلق اهل گناه است؛ آن‌هایی که در دنیا توبه نکردند و گناهانشان پاک نشد، اما عده‌ای هم هستند که با عزت و راحتی حسابشان رسیدگی می‌شود و با کرامت وارد بهشت می‌شوند. وقتی ملائکه از آن‌ها می‌پرسند چه کار کردید که به این‌جا می‌آیید، می‌گویند: خداوند ما را بدون حساب راهی بهشت کرد، زیرا اگر نعمتی به ما می‌داد شاکر بودیم و اگر بلا به ما می‌رسید صابر بودیم و زبان ما اعتراض نبود.

حجت‌الاسلام و المسلمین توکل، با تأکید بر اینکه سختی‌های قیامت متعلف گناهان است، خاطرنشان کرد: اگر کسی از این سختی‌ها می‌ترسد، گناه را ترک و از گناه توبه کند، به فرمان حق تعالی پلی بالای جهنم نصب می‌شود که هر کسی باید وارد بهشت شود، ابتدا باید برگه‌ای را به دست صاحب پل بدهد. آن برگه، محبت علی و اولاد علی (ع) است. اگر این برگه را داشته باشد مجاز به آمدن بالای پل است، اما اگر نداشته باشد، حتی اگر عمرش مثل عمر نوح (ع) باشد و تمام این مدت را عبادت کند، بدون محبت اهل‌بیت (ع) همه اعمالش هدر می‌رود.

وی در تشریح ایست‌های بازرسی پل صراط، خاطرنشان کرد: بالای پل سه ایست بازرسی وجود دارد، ایست اول از امانت و رحم سؤال می‌کند، ایست دوم از نماز و ایست سوم از حق‌الناس، در ایست دوم که مربوط به نماز است ملائکه از تمام جزئیات عمر انسان سوال می‌کنند، اگر نمازها درست و صحیح بوده باشد او را به ایست بعدی می‌فرستند، اما اگر نمازها اشتباه یا ناقص بوده باشد، همانجا او را بازداشت می‌کنند. لازم است تا هر فرد، با مراجعه به رساله مراجع تقلید، اذان و اقامه و قرائت نمازشان را تصحیح کنند تا به مشکل بر نخورند.

عضو خبرگان رهبری، با اشاره به خطرناک‌ترین ایست یعنی ایست سوم که «قنطره مرصاد» نام دارد، یادآور شد: در اینجا نام انسان در صحنه محشر برده می‌شود تا کسی که حقی بر گردن او دارد بیاید و طلب حق کند، در روایت داریم خداوند به عزت و جلالش قسم می‌خورد که کسی از این ایست عبور نکند مگر اینکه حق‌الناس را صاف کرده باشد، انسان ممکن است کوهی از اعمال نورانی مثل نماز و روزه و حج داشته باشد، اما طلبکاران می‌آیند و حقوق خود را از اعمال او برمی‌دارند، وقتی اعمال تمام می‌شود، از گناهان طلبکار به نفع بدهکار برداشته می‌شود و در نهایت انسان با کوهی از گناهی که خودش نکرده مواجه می‌شود.

وی بیان کرد: عاقل کسی است که در دنیا زبان خود را کنترل کند، غیبت نکند و حق‌الناس را ادا کند تا در قیامت دچار چنین پشیمانی نشود، بحث من با شما مربوط به قنطره اول است که از امانت سوال می‌شود، امانت یعنی آنچه داریم مال خودمان نیست، جوانی، عمر، اعضا و جوارح، عقل و اعتبار همه از خدا است و در دست ما امانت است، ما یا به امانات امین هستیم یا خائن.

حجت ‌الاسلام والمسلمین توکل، با اشاره به روایتی در خصوص امانت دل، بیان کرد: در روایت داریم «قلب المؤمن عرش الرحمن» است؛ یعنی جان مؤمن که به واجبات عمل می‌کند و از حرام دوری می‌کند، عرش خدا است، اگر انسان در خانه دل، صاحب اصلی (خدا) را بیاورد و اغیار را بیرون کند، به این امانت امین بوده است، برخورد خدا با امین و خائن متفاوت است، اگر دل انسان عرش خدا شود، خداوند فرموده هر چه از من بخواهی به تو می‌دهم و هر مرا بخواند اجابت می‌کنم.

استاد حوزه علمیه در بیان خاطره‌ای از شهید محلاتی، اظهار کرد: شب عملیات، حال و هوای عجیبی بین بچه‌ها حاکم بود، برخی نماز می‌خواندند و برخی قرآن تلاوت می‌کردند. شهید محلاتی می‌گفت به نخلستان رفتم و جوانی را دیدم که دست به آسمان بلند کرده و با خدا صحبت می‌کرد، از خدا می‌خواست که هوای مهتابی را ابری و تیره کند تا دشمن آن‌ها را نبیند، کلام این جوان تمام نشده بود که بادی در هوا پیدا شد و ابری آمد و هوا را تیره و تار کرد، این یعنی وقتی در خانه دل، صاحب خانه آمده و اغیار بیرون رفته‌اند، ناله‌ها اجابت می‌شود.

انتهای پیام. /